Praca w Belgii

Informacje ogólne

Belgia jest państwem federalnym, w którego skład wchodzą trzy regiony. Są to niderlandzkojęzyczna Flandria na północy, francuskojęzyczna Walonia na południu oraz miasto stołeczne Bruksela, gdzie językami urzędowymi są francuski i niderlandzki. Ponadto we wschodniej części kraju żyje niewielka mniejszość niemieckojęzyczna. Krajobraz Belgii jest dość zróżnicowany.  Linia brzegowa Belgii liczy 67 km, północną część kraju pokrywają nadmorskie niziny, w centrum wznosi się płaskowyż, a na południu dominują zalesione wzgórza Ardenów.

Do najważniejszych sektorów belgijskiej gospodarki w 2015 r. należały: działalność związana z administracją publiczną, obronnością, edukacją, ochroną zdrowia i pracą społeczną (22,5 %), handel hurtowy i detaliczny, transport, usługi związane z zakwaterowaniem i usługi gastronomiczne (19,7 %) oraz przemysł (16,3 %).

Główne rynki eksportowe dla belgijskiej gospodarki to Niemcy, Francja i Holandia, a w przypadku importu – Holandia, Niemcy i Francja.

Stolica:  Bruksela

Powierzchnia:  30 528 km2

Ludność państwa:  11 258 434 (2015 r.)

Odsetek ludności UE:  2,2 % (2015 r.)

Produkt krajowy brutto (PKB):  409,407 miliardów EUR (2015 r.)

Język urzędowy:  niderlandzki, francuski i niemiecki

Ustrój polityczny:   monarchia parlamentarna

W UE od:  1 stycznia 1958 r.

Liczba posłów w Parlamencie Europejskim:  21

Waluta:  Euro. Członek strefy euro od 1 stycznia 1999 r.

Czy należy do strefy Schengen?   Tak. Belgia jest członkiem strefy Schengen od 26 marca 1995 r.

Przewodnictwo w Radzie: W latach 1958–2010 Belgia sprawowała rotacyjne przewodnictwo w Radzie UE 12 razy.

Belgia – informacje praktyczne:

Źródło: https://europa.eu - Unia Europejska

Praca w Belgii

Podejmowanie pracy:

Obywatele UE i EFTA mogą podejmować pracę na terenie Belgii bez konieczności ubiegania się o pozwolenie na pracę.
Ustawodawstwo belgijskie rozróżnia następujące rodzaje działalności gospodarczej: handlową, rzemieślniczą i przemysłową. Przedsiębiorstwa rozpoczynające prowadzenie takich rodzajów działalności podlegają rejestracji w rejestrze handlowym przy Ministerstwie Gospodarki zwanym La Banque-Carrefour des Entreprises (BCE).
Aktualnie poza tym rejestrem pozostają niektóre rodzaje działalności prowadzonej na rachunek własny (indépendants), jak wolne zawody: adwokaci, lekarze itp. Przedstawiciele wolnych zawodów rejestrują swą działalność w swych organizacjach branżowych. Jednak, gdy prowadzą działalność w formie przedsiębiorstwa, podlegają również rejestracji w BCE.
W Belgii pojęcie indépendants obejmuje nie tylko wolne zawody, ale także przedsiębiorców prowadzących firmy jednoosobowe, pełnomocników (zarządzających) w spółkach m.in. jednoosobowych, tzw. aktywnych wspólników (associés actifs).

Poszukiwanie pracy:

Do zadań federalnego Ministerstwa Publicznych Służb Zatrudnienia, Pracy i Dialogu Społecznego należy m.in.:

  • przygotowanie, promowanie i realizacja polityki w zakresie układów zbiorowych, dialogu społecznego, przeciwdziałania oraz pojednania w sytuacji konfliktu społecznego,
  • przygotowanie, promowanie i realizacja polityki zatrudnienia, rynku pracy oraz zabezpieczenia na wypadek bezrobocia, a także bezpieczeństwa w miejscu pracy,
  • przygotowanie, promowanie i realizacja polityki równości.

W celu uzyskania dostępu do wszystkich ofert zatrudnienia, programów i usług poszczególnych Publicznych Służb Zatrudnienia należy zarejestrować się jako osoba poszukująca pracy. Rejestracji można dokonać osobiście odwiedzając najbliższy urząd pracy lub za pośrednictwem stron internetowych, na których zostały również wyszczególnione jej warunki. Strony internetowe Publicznych Służb Zatrudnienia umożliwiają osobom niezarejestrowanym zapoznanie się z częścią ofert pracy oraz zamieszczenia swojej aplikacji on-line w bazie CV.
Każdy z 3 autonomicznych regionów oraz Wspólnota Niemieckojęzyczna posiadają swoje własne Publiczne Służby Zatrudnienia:

  • w Regionie Stołecznym Brukseli – Actris www.actiris.be
  • w Regionie Walonii – Le FOREM www.leforem.be
  • w Regionie Flandrii – VDAB Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding www.vdab.be
  • we Wspólnocie Niemieckojęzycznej – ADG www.adg.be

Warunki pracy:

Umowy w Belgii zawierane są na dwa sposoby. Umowy zawierane w formie pisemnej są pewną regułą przyjętą w tym kraju. Mogą to być umowy ustne oraz zawierane w formie pisemnej. Każda umowa o pracę zawarta ustnie jest traktowana jako umowa na czas nieokreślony i w pełnym wymiarze czasu pracy. Umowa na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy może być zawarta również w formie pisemnej.

Pamiętaj: Niektóre umowy muszą być zawarte na piśmie, na przykład: umowy ze studentami, umowy na czas określony, umowy na część etatu, umowy na wykonanie określonego zadania, umowy na zastępstwo, wszelkie umowy tymczasowe – włącznie z umowami zatrudnienia czasowego oraz umowy o pracę w domu. Warunki dla okresu próbnego oraz klauzule antykonkurencyjne są ważne wyłącznie, jeżeli zawarte są w formie pisemnej.

Czas pracy
Belgijskie ustawodawstwo nakłada podwójne ograniczenie godzin pracy. Czas pracy nie może przekroczyć 8 godzin dziennie oraz 38 godzin tygodniowo. Różne poprawki do przepisów skutkują tym, że w rzeczywistości limity wynoszą 9 godzin dziennie i 40 godzin tygodniowo. Dzień wolny w niedzielę jest obowiązkowy. System i godziny pracy są określone w regulaminach pracy. Pracodawca musi doręczyć ten dokument całemu personelowi. Należy się upewnić, że rzeczywiście się go otrzymało i przeczytać go dokładnie. Jeśli czas pracy przekroczy godziny określone w regulaminie, wówczas pracownik ma prawo do zapłaty za nadgodziny.

Urlop wypoczynkowy
Liczba dni urlopowych jest ustalana na podstawie faktycznie przepracowanych dni w okresie poprzedniego roku kalendarzowego. Za cały przepracowany rok pracownikowi przysługuje pełny wymiar urlopu (24 dni w sześciodniowym tygodniu pracy, 20 dni w pięciodniowym tygodniu pracy) oraz 10 dni płatnych, wolnych od pracy ze względu na święta państwowe i kościelne.

Wynagrodzenie za pracę
Płace w Belgii nie zostały uregulowane w formie kodeksowej, a są ustalane w układach zbiorowych, które zawierane są pomiędzy związkami zawodowymi, a przedstawicielami pracodawców na szczeblu przedsiębiorstwa lub sektora/branży w ramach komisji wspólnej. Układy zbiorowe regulują główne aspekty wynagrodzenia oraz organizacji pracy, m.in. datę wypłaty oraz częstotliwość wypłat, informacje nt. minimalnej stawki wynagrodzenia, indeksacji wynagrodzeń, dodatków takich jak np. roczna premia, bony żywnościowe, dodatek za pracę na zmiany, za pracę w nocy lub weekend. Jeśli zarobki nie są określone przez układy zbiorowe, wówczas pracownik ma prawo do gwarantowanej płacy minimalnej. Jej wysokość jest wynikiem ustaleń między partnerami społecznymi, takimi jak: Narodowa Rada ds. Zatrudnienia, organizacje pracodawców oraz związki zawodowe.

Źródło: https://eures.praca.gov.pl